จดหมายลาออก

จดหมายลาออก

 

 

 

เคมบริดจ์ อังกฤษ

๓ สิงหาคม ๒๕๑๕

 

อาจารย์ที่รักทุกคนในคณะเศรษฐศาสตร์

วันนี้ผมได้เขียนใบลาออกจากตำแหน่งคณบดีเศรษฐศาสตร์แล้ว เพราะมาคำนึงว่า ลาออกเสียดีกว่าที่จะถูกให้ออก เพราะจะครบกำหนดการเป็นคณบดีในเดือนกันยายนนี้แล้ว ที่ผมลาออก ผมก็เข้าใจว่าผมและอาจารย์ทั้งหลายคงเสียใจ แต่ถ้าผมถูกออก ผมเชื่อว่าผมและอาจารย์ทั้งหลายจะเสียใจมากกว่า

ขอฝากงานของคณะและของมหาวิทยาลัยนี้แก่อาจารย์ทุกคนด้วย เราได้เริ่มมาดีถึงเพียงนี้แล้ว ขอให้ทำดียิ่งๆ ขึ้นต่อไป อย่าทอดทิ้ง

งานมหาวิทยาลัยเริ่มต้นด้วยนักศึกษาและจุดหมายก็อยู่ที่นักศึกษา อะไรที่จะเป็นประโยชน์แก่นักศึกษา ขอให้ใส่ใจให้มาก อย่าทอดทิ้ง และขอให้ถือเป็นเป้าหมายที่สำคัญที่สุดอยู่เสมอ

งานบริการมหาวิทยาลัยต้องอาศัยความร่วมมือร่วมใจของอาจารย์และข้าราชการธุรการทุกคน ขอให้ทุกคนสนใจและช่วยกันคนละไม้คนละมือ อย่ารังเกียจเดียดฉันท์กัน เท่าที่ทำมาก็รู้สึกว่าอาจารย์ทั้งหลายมีความรู้สึกเช่นนั้นอยู่ เข้าใจดีอยู่ แต่อาจจะมีบางครั้งที่พวกเราอาจจะลืมไปบ้างเพราะอยู่กันหมู่มาก ความคิดเห็นย่อมแตกต่างกันออกไป บางทีอาจจะเถียงกันจนลืมตัว เอาอัตตามาเป็นใหญ่ ถ้าเป็นเช่นนี้จะเสียงาน เสียเพื่อน และเสียเวลาเปล่า ผมหวังว่าอาจารย์ทุกคนคงได้คิดเช่นนี้ แม้ว่าบางทีอาจจะพลาดพลั้งไปบ้าง ผมจึงเห็นความจำเป็นที่จะเรียนย้ำในที่นี้ว่า ขอได้โปรดรักษาน้ำใจซึ่งกันและกัน อย่าทะเลาะกันเรื่องส่วนตัว คิดถึงนักศึกษาเป็นใหญ่ ให้เขาได้ประโยชน์จากพวกเราจริงๆ อย่าถือทิฐิมานะ อย่าถือพวก UK US Australia ฯลฯ ขอให้ถือว่าพวกเราทั้งหลายลงเรือลำเดียวกัน ต้องช่วยกัน จึงจะได้ผล บางคนใจร้อน ปากจัด อาจจะก้าวร้าวคนอื่นได้ง่าย ขอให้ระวังใจระวังปากเสียบ้าง จะได้ผลดีกว่า

ผมจากไปด้วยความระลึกถึงความรักและร่วมใจ ซึ่งพวกเรามีต่อกันตลอดมา และขอขอบคุณทุกคนที่ได้ช่วยผมทำงานด้านต่างๆ มาจนวิชาเศรษฐศาสตร์พวกเราก้าวหน้าไปมากแล้ว ขอให้ช่วยให้ก้าวหน้าต่อไปอีกเถิด

งานของคณะเป็นของพวกคุณแต่ละคน ต่อไปนี้ขอให้ช่วยกันประคับประคองให้ประเสริฐยิ่งๆ ขึ้น จะไม่มีอะไรที่ถูกใจผมมากไป
กว่านี้

 

Au Revoir ไม่ใช่ Adieu[1]

ป๋วย อึ๊งภากรณ์

 

 

[1]  คุณพสธร อรัญญพงษ์ไพศาล กรุณาแปลให้ว่า “ลาก่อนไม่ใช่ลาจาก” – บรรณาธิการ