คำขวัญสำหรับ หนังสือที่ระลึกครบรอบ ๑ ปี เปิดหอศิลป พีระศรี

คำขวัญสำหรับ
หนังสือที่ระลึกครบรอบ ๑ ปี
เปิดหอศิลป พีระศรี

เขียนเมื่อวันที่ ๒๘ เมษายน ๒๕๑๘
ในฐานะรองประธานมูลนิธิหอศิลป พีระศรี

สำหรับตีพิมพ์ในหนังสือ ที่ระลึกครบรอบ ๑ ปี เปิดหอศิลป พีระศรี

 

 

 

ในโอกาสวันที่ ๑๔ พฤษภาคม ๒๕๑๘ อันเป็นวันครบรอบปีการเปิดหอศิลป พีระศรี ผมอดมิได้ที่จะหวนระลึกถึงเมื่อปีกลาย ขณะที่สมเด็จพระนางเจ้ารำไพพรรณีได้ทรงพระกรุณามาประกอบพิธีอันเป็นมงคลยิ่ง ท่ามกลางศิลปิน ทูตานุทูต และท่านผู้ใฝ่ใจสนับสนุนศิลปะทั้งมวล ทั้งไทยและต่างประเทศ ขณะนั้นท่านประธานกรรมการมูลนิธิ ท่านประธานกรรมการบริหารหอศิลป ตลอดจนกรรมการทั้งหลาย และเจ้าหน้าที่ทุกคนต่างมีความปลื้มปีติ เพราะงานสำคัญที่เราได้ใฝ่ฝันมุ่งมั่นมาเป็นเวลานานหลายปี เริ่มจะเป็นรูปร่างให้เห็นประจักษ์แล้ว พวกเราอดนึกมิได้ว่าถ้าท่านอาจารย์ศิลป์ พีระศรี ยังมีชีวิตอยู่ ท่านจะมีความพอใจในงานที่เราทำหรือไม่เพียงใด แต่หวังกันว่าท่านจะพอใจเพราะบุญคุณที่ท่านอาจารย์มีต่อวงการศิลปะของประเทศไทยนี้ใหญ่หลวงนัก แม้แต่ผู้ที่มิใช่ศิลปินอย่างผมก็ยังรู้สึกในพระคุณของท่านตลอดมา

ด้วยความรำลึกอันกล่าวมาข้างต้น ผมจึงใคร่ขอตั้งจิตอธิษฐานขอให้อนาคตของหอศิลปและมูลนิธิที่ใช้นามของท่านอาจารย์นี้ จงมีความเจริญสถิตสถาพรยิ่งๆ ขึ้นไป ประชาคมใดที่เพิกเฉยต่อความงามและศิลปะ ประชาคมนั้นย่อมจะเจริญสมบูรณ์มิได้ และประชาคมใดที่เอาใจใส่บำรุงศิลปวิทยา ประชาคมนั้นย่อมจะประสบความเจริญ มิใช่แต่ในด้านศิลปะอย่างเดียว ย่อมจะเจริญในด้านความดีและความจริง อันเป็นองค์ประกอบแห่งสันติสุขแห่งมนุษย์ในประชาคม