ศิลปวัฒนธรรม

 

กวี




นี่คือปณิธานที่อาจารย์ป๋วยแต่งไว้เป็นโคลงส่สุภาพเมื่ออายุครบ 24 ปี 9 มีนาคม 2483
อาจารย์ป๋วยเป็นคนที่มีความรู้ภาษาไทยดี และใช้ภาษาได้ดี นอกจากจะพูดและเขียนร้อยแก้ว ได้กระชับ ฟังและอ่านเข้าใจได้ง่ายแล้ว ยังเขียนโคลงกลอนภาษาไทยได้ดีอีกด้วย
เมื่อครั้งเรียนอยู่ที่อังกฤษ อาจารย์ป๋วยได้แต่ง “นิราศแบร็ดฟอร์ด” เป็นกลอนแปด มีคำกลอน บางส่วนดังนี้

ความเป็นคนเจ้าบทเจ้ากลอนติดตัวอาจารย์ป๋วยไปตลอดชีวิตและใช้ความสามารถในเชิงกาพย์ กลอน ในชีวิตทำ างานด้วย เช่นเมื่อปี 2506 สำ านักงบประมาณครบรอบ 4 ปี อาจารย์ป๋วยให้คำขวัญ เป็นกาพย์ยานี 11 ว่า



นอกจากนี้เมื่อท่านเป็นคณบดีคณะเศรษฐศาสตร์แล้ว ในปี 2509 ท่านแต่งโคลงสี่สุภาพ แสดงความหมายของ “บัณฑิต” ลงใน อนุสรณ์เศรษฐศาสตร์ 2509 ไว้ดังนี้


ต่อมาในปี 2510 ธนาคารออมสินครบรอบ 54 ปี อาจารย์ก็เขียนกลอนสนับสนุน “สัปดาห์ แห่งการออมทรัพย์” ไว้ดังนี้


ในสมัยที่อาจารย์ป๋วยเป็นผู้ว่าการธนาคารแห่งประเทศไทย ในงานเลี้ยงประจำปีของสมาคม ธนาคาร อาจารย์ป๋วยได้ถือโอกาสแถลงเรื่องที่อยากให้ธนาคารพาณิชย์ปรับปรุง และสนองนโยบาย โดยการพูดเป็นคำกลอนได้อย่างน่าฟัง ดังเช่นบางส่วนของสุนทรพจน์เป็นกลอนแปด เมื่อ 2507



และบางส่วนของสุนทรพจน์เป็นกาพย์ยานี 11 เมื่อปี 2509


ดนตรี


ส. ศิวรักษ์ เขียนถึงอาจารย์ป๋วยไว้ตอนหนึ่งว่า



ศิลป์


นอกจากเป็นคนเจ้าบทเจ้ากลอน และรักดนตรีไทยแล้วอาจารย์ป๋วยยังสนใจงานศิลปะ ซึ่งรวมถึงศิลปะสมัยใหม่ด้วย และเป็นผู้มีบทบาทสำคัญที่ช่วยจัดหาเงินเพื่อก่อสร้างหอศิลป พีระศรี เพื่อใช้แสดงศิลปะทั้งของศิลปินไทยและศิลปินแห่งชาติเป็นแห่งแรก
คุณมีเซียม ยิบอินซอย ศิลปินอาวุโสผู้มีผีมือเยี่ยมในศิลปะการปั้น ได้บันทึกในปี 2528 ไว้ดังนี้


อาจารย์ป๋วยพูดถึง อาจารย์ศิลป์ พีระศรีไว้ว่า

อาจารย์ป๋วยเป็นนักเศรษฐศาสตร์ที่มองเห็นคุณค่าของงานศิลปะ อย่างลึกซึ้ง ท่านเขียนไว้ในโอกาสที่ครบรอบปีการเปิดหอศิลป พีระศรี เมื่อ 14 พฤษภาคม 2518 ว่า